1 00:00:08,460 --> 00:00:12,220 {\an8}Animelist Translation Team 2 00:00:08,460 --> 00:00:12,220 {\an8}Animelist Translation Team 3 00:00:08,460 --> 00:00:12,220 {\an8}The Apothecary Diaries 4 00:00:08,460 --> 00:00:12,220 {\an8}The Apothecary Diaries 5 00:00:08,460 --> 00:00:12,220 {\an8}C W T h i e r r y 6 00:00:08,460 --> 00:00:12,220 {\an8}D a w n 7 00:00:08,460 --> 00:00:12,220 {\an8}S a y a K a 8 00:00:08,460 --> 00:00:12,220 {\an8}S a y a K a 9 00:00:12,240 --> 00:00:56,240 ..:: ارائه شده توسط وب سایت سینمافریک ::.. .:: CinemaFreak.Net ::. 10 00:00:57,740 --> 00:01:05,740 اپلیکیشن های اختصاصی ویندوز, اندروید و مک سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال بدون سانسور 11 00:01:30,680 --> 00:01:33,680 {\an1}‫این یک داستان تماماً تخیلی است. نام تمامی شخصیت‌ها، سازمان‌ها و... .‫ساختگی‌ است. ‫همچنین هیچ ارتباطی با هیچ رویدادی در دنیای واقعی ندارد. 12 00:01:31,690 --> 00:01:33,930 {\an8}‫این یکم مشکل‌سازه... 13 00:01:34,230 --> 00:01:34,940 ‫هوم؟ 14 00:01:34,940 --> 00:01:39,320 ‫اون اکثر مواقع بدون تعلل به خرج دادن ‫با یه مشکل جدید میاد سروقتم تا حلش کنم. 15 00:01:39,320 --> 00:01:41,650 ‫نمردیم و دودلی جینشی-ساما رو هم دیدیم. 16 00:01:43,280 --> 00:01:44,820 ‫چیزی شده؟ 17 00:01:44,820 --> 00:01:45,860 ‫واقعیتش... 18 00:01:46,460 --> 00:01:50,080 ‫مسئله‌ای مربوط به آشنای یکی از آشناهاست. 19 00:01:51,440 --> 00:01:54,420 ‫یه فلزکار که تأمین‌کننده‌ی کاخ بوده، 20 00:01:54,420 --> 00:01:59,140 ‫قبل از اینکه فرصت کنه فنون کارش رو به فرزندانش ‫که شاگرداش هم محسوب می‌شدن یاد بده، فوت شده. 21 00:02:00,530 --> 00:02:05,090 ‫این‌طور که می‌گن، بعضی از اون فنون کاملاً سرّی و ناشناخته بودن. 22 00:02:06,250 --> 00:02:10,850 ‫به عبارتی،‌ شما می‌خواید از فنون سری فلزکار سر دربیارید. 23 00:02:11,820 --> 00:02:13,970 ‫جوری می‌گی انگار خیلی ساده‌ست. 24 00:02:14,280 --> 00:02:18,000 ‫درضمن، چرا این‌سری انقدر به وجد اومدی؟ 25 00:02:19,580 --> 00:02:21,150 ‫شما این برداشت رو داشتید؟ 26 00:02:23,950 --> 00:02:28,200 ‫هرسه فرزندِ فلزکار، شاگردهاش بودن. 27 00:02:28,200 --> 00:02:32,740 ‫گفته می‌شه بعد از فوت پدر، یکی از ‫فرزندانش جاشو به‌عنوان تأمین‌کننده پر می‌کنه. 28 00:02:33,930 --> 00:02:38,320 ‫توی وصیت‌نامه، چگونگی تقسیم میراث پدر ذکر شده. 29 00:02:38,860 --> 00:02:41,410 ‫کارگاه کوچک برای پسر بزرگ. 30 00:02:42,090 --> 00:02:44,850 ‫اثاثیه خوش‌ساخت برای پسر وسط. 31 00:02:45,390 --> 00:02:47,720 ‫یه تنگ ماهی برای پسر کوچک. 32 00:02:48,070 --> 00:02:54,600 ‫و یه جمله‌ی پایانی: «همه‌تون باید مثل قدیم‌ها به صرف چای دور هم جمع بشید.» 33 00:02:54,960 --> 00:02:59,060 ‫به صرف چای؟ چه وصیت‌نامه‌ی مرموزی. 34 00:02:59,580 --> 00:03:04,270 ‫منظورش واقعاً صرف چای بوده؟ یا معنی دیگه‌ای داره؟ 35 00:03:05,230 --> 00:03:08,400 ‫پسرها هم بعد از شنیدن وصیت‌نامه، عقل‌شون به جایی قد نداده. 36 00:03:08,770 --> 00:03:12,410 ‫میراث هم به‌نظر خیلی نابرابر میان. 37 00:03:13,960 --> 00:03:17,010 ‫یه کارگاه، اثاثیه، و یه تنگ ماهی؟ 38 00:03:17,010 --> 00:03:20,420 ‫ظاهراً، سن فرزندان و ارزش میراث باهم رابطه‌ی مستقیم دارن. 39 00:03:21,760 --> 00:03:23,810 ‫اون موارد چه شکلی بودن؟ 40 00:03:23,810 --> 00:03:27,380 ‫جزئیات رو نشنیدم. ولی... 41 00:03:28,290 --> 00:03:32,050 ‫اگه احیاناً حس کنجکاوی‌تون رو قلقلک داد، این نشانی‌ه. 42 00:03:33,610 --> 00:03:37,570 ‫گفت،‌ اگه حس کنجکاوی‌ت رو قلقلک داد، برو یه سروگوشی آب بده. 43 00:03:40,480 --> 00:03:41,940 ‫معلومه کاملاً مجهز اومده. 44 00:03:42,520 --> 00:03:46,860 ‫انگار که این اتفاق رو از قبل پیش‌بینی می‌کرده. جالبه. 45 00:03:47,630 --> 00:03:50,780 ‫با اجازه فردا کمی وقت می‌خوام... 46 00:03:52,920 --> 00:03:53,840 ‫آره... 47 00:03:53,840 --> 00:03:57,660 ‫احتمالاً وقتی برگردم هزارتا کار می‌ریزه رو سرم. 48 00:03:58,290 --> 00:04:02,250 {\an3}‫قسمت 49 00:03:58,290 --> 00:04:02,250 {\an3}قسمت 50 00:03:58,290 --> 00:04:02,250 {\an3}۱6 51 00:03:58,290 --> 00:04:02,250 {\an3}۱6 52 00:03:58,290 --> 00:04:02,250 {\an3}سرب 53 00:03:58,290 --> 00:04:02,250 {\an3}سرب 54 00:04:03,120 --> 00:04:05,350 ‫عه‌وا، اون... 55 00:04:05,350 --> 00:04:07,420 ‫اگه اشتباه نکنم، باسِن بود؟ 56 00:04:07,760 --> 00:04:11,540 ‫مثل دفعه‌ی قبل، تو زیردستمی. 57 00:04:11,540 --> 00:04:13,280 ‫سرخود کاری نکن. 58 00:04:13,920 --> 00:04:15,300 ‫متوجه شدم. 59 00:04:16,490 --> 00:04:20,850 ‫مثل دفعه‌ی قبل، مختصر و مفید حرف می‌زنه. 60 00:04:20,850 --> 00:04:22,670 ‫فکر نکنم زیاد ازم خوشش بیاد. 61 00:04:23,960 --> 00:04:26,880 ‫به‌شرطی که آزارش بهم نرسه، فاقد اهمیته. 62 00:04:31,120 --> 00:04:32,150 ‫بله. 63 00:04:34,270 --> 00:04:37,870 ‫باسِن-ساما، درسته؟ بهمون خبر داده بودن که تشریف میارید. 64 00:04:39,450 --> 00:04:40,330 ‫هوم؟ 65 00:04:45,420 --> 00:04:47,750 ‫آه، اون متعلق به پدرم بود. 66 00:04:48,400 --> 00:04:50,920 ‫سرگرمی نامتعارفی داشت، چیزهای عجیب جمع می‌کرد. 67 00:04:51,980 --> 00:04:53,380 ‫هه... 68 00:04:54,120 --> 00:04:56,900 ‫اونجا کارگاهه؟ 69 00:04:56,900 --> 00:05:00,720 ‫بله. البته، ما الان توی خونه‌ی اصلی به کارهامون رسیدگی می‌کنیم. 70 00:05:01,110 --> 00:05:03,890 ‫کارگاه رو صنعتگرها برای صرف چای استفاده می‌کنن. 71 00:05:06,330 --> 00:05:07,110 ‫بفرمائید داخل. 72 00:05:07,900 --> 00:05:10,020 ‫برادرها، مهمون‌ها رو آوردم. 73 00:05:11,070 --> 00:05:11,780 ‫آره. 74 00:05:11,780 --> 00:05:13,240 ‫قدم‌رنجه فرمودین. 75 00:05:13,240 --> 00:05:18,240 ‫این‌ها باید برادرهای بزرگ‌تر باشن، و اولی حتماً کم‌سن‌وسال‌ترین‌شونه. 76 00:05:18,610 --> 00:05:20,800 ‫اثاثیه، چیدمان عجیبی دارن. 77 00:05:21,290 --> 00:05:22,040 ‫ه‌ هوی. 78 00:05:22,430 --> 00:05:23,460 ‫بیراه نمی‌گه... 79 00:05:23,460 --> 00:05:26,170 ‫این‌شکلی قرار دادنِ لوازم توی اتاق، باعث می‌شه توی دست‌وپا گیر کنن. 80 00:05:26,640 --> 00:05:29,440 ‫با این‌حال اتاق همچنان یه‌جورایی دلباز به‌نظر میاد، 81 00:05:29,440 --> 00:05:32,560 ‫احتمالاً به‌خاطر حس یکپارچگی عجیبی‌ه که ‫طرز قرارگیری میز به‌وجودش آورده، 82 00:05:33,040 --> 00:05:35,090 ‫و البته نمای شیک کمد. 83 00:05:39,150 --> 00:05:42,470 ‫گوشه‌هاش فلزکاری شده. 84 00:05:42,470 --> 00:05:47,110 ‫ردیف بالا سه کشو داره. و کشوی وسطی توی ردیف دوم یه سوراخ کلید داره. 85 00:05:47,110 --> 00:05:50,530 ‫اینجا از فلز متفاوتی برای برجسته‌کاری استفاده شده... 86 00:05:51,820 --> 00:05:52,900 ‫هوم؟ 87 00:05:52,900 --> 00:05:55,450 ‫به زمین چفت شده؟ 88 00:05:55,450 --> 00:05:57,490 ‫هوی، اون برای منه. 89 00:05:57,920 --> 00:06:00,740 ‫نگاه کردن ایرادی نداره، ولی حق نداری بهش دست بزنی. 90 00:06:01,770 --> 00:06:05,250 ‫درسته، ارث پسر دوم اثاثیه بود. 91 00:06:05,590 --> 00:06:06,740 ‫هوم! 92 00:06:06,740 --> 00:06:09,460 ‫اگه این کمد، اثاثیه‌ی گفته‌شده باشه، 93 00:06:09,460 --> 00:06:11,620 ‫پس این مرد باید پسر وسط باشه. 94 00:06:12,750 --> 00:06:16,880 ‫که یعنی، اون مرد قدبلند پسر بزرگه. 95 00:06:20,200 --> 00:06:22,950 ‫جای پنجره هم عجیبه. 96 00:06:22,950 --> 00:06:25,720 ‫سبک شرقی‌ه و به‌طور غیرعادی مرتفعه. 97 00:06:25,720 --> 00:06:28,360 ‫باوجود اینکه می‌تونست آفتاب زیادی به داخل بتابه، 98 00:06:28,360 --> 00:06:32,190 ‫درخت شاه‌بلوط تنومندی که اون بیرونه، کارو خراب کرده. 99 00:06:33,030 --> 00:06:35,620 ‫آفتابی که به داخل می‌تابه، از میون شاخه‌ها می‌گذره. 100 00:06:35,620 --> 00:06:38,660 ‫و این تنها نقطه‌ایه که اون نور بهش می‌تابه. 101 00:06:39,920 --> 00:06:40,660 ‫هوم؟ 102 00:06:41,070 --> 00:06:44,660 ‫این رد. از چیزی به جا مونده که مدت طولانی اینجا قرار داشته؟ 103 00:06:44,660 --> 00:06:48,670 ‫واقعاً می‌تونی از چیزی که پدرمون به‌جا گذاشته سر دربیاری؟ 104 00:06:49,250 --> 00:06:50,690 ‫اون... 105 00:06:57,110 --> 00:07:00,970 ‫شما هم باید به نوبه خودتون قضیه رو مفصل شرح بدید ‫تا ما اطلاعات بیشتری دست‌گیرمون شه. 106 00:07:02,250 --> 00:07:04,690 ‫چیز بیشتری برای گفتن نیست. 107 00:07:04,690 --> 00:07:08,370 ‫پدرمون بدون گفتن فنون سری بهمون، گور به گور شد. 108 00:07:08,370 --> 00:07:11,860 ‫و تنها چیزی که برام به‌جا گذاشت، این کارگاه فکستنی بود. 109 00:07:11,860 --> 00:07:14,510 ‫و برای من، این کمد‌ی کشودار رو. 110 00:07:15,360 --> 00:07:18,150 ‫ب‌ برای منم، این رو. 111 00:07:18,150 --> 00:07:20,280 ‫شیشه‌ایه، پس خیلی می‌ارزه. 112 00:07:20,280 --> 00:07:24,450 ‫خیال می‌کردم تنگ ماهی چوبی، یا در بهترین حالت سفالی باشه. 113 00:07:24,450 --> 00:07:29,580 ‫با این حساب، گمونم همه‌ی ارثیه‌ها تاحدودی باارزشن. 114 00:07:31,080 --> 00:07:34,580 ‫چی تو کله‌ی پدر می‌گذشت؟ 115 00:07:34,580 --> 00:07:39,680 ‫ممنون بابت این هدیه، ولی فقط یه کلید داره که ‫اون هم توی سوراخ کلید نمی‌ره. 116 00:07:40,190 --> 00:07:41,840 ‫توی سوراخ کلید نمی‌ره؟ 117 00:07:41,840 --> 00:07:46,890 ‫این احتمالاً کلید ردیف میانی‌ه، ولی توی سوراخ کلید نمی‌ره. 118 00:07:47,310 --> 00:07:51,250 ‫سه کشوی بالایی از قرار معلوم با یه کلید باز می‌شن، 119 00:07:51,870 --> 00:07:54,550 ‫ولی اون کلید هم معلوم نیست کدوم گوریه. 120 00:07:54,550 --> 00:07:56,900 ‫فایده‌ی به ارث بردنش چیه؟ 121 00:07:57,840 --> 00:08:03,590 ‫همدردیم. فایده‌ی به ارث بردن این کارگاه چیه ‫وقتی‌ نمی‌تونم کمد رو بیرون ببرم؟ 122 00:08:03,590 --> 00:08:05,350 ‫عجب داستانی شده. 123 00:08:05,350 --> 00:08:06,610 ‫پدر... 124 00:08:07,630 --> 00:08:10,540 ‫پ پدر احتمالاً پیش خودش فکر کرده... 125 00:08:10,540 --> 00:08:15,570 ‫بهت غبطه می‌خورم. یه‌چیزی گیرت اومده که به‌راحتی می‌تونی آبش کنی. 126 00:08:15,570 --> 00:08:20,840 ‫راست می‌گه. زیاد کاسب نمی‌شی، ولی بازم ‫انقدری هست که یه‌مدت رو باهاش سر کنی. 127 00:08:21,310 --> 00:08:23,550 ‫اصلاً پدر رو درک نمی‌کنم. 128 00:08:23,550 --> 00:08:27,310 ‫الان دور هم چای خوردن چه فایده‌ی احتمالی می‌‌تونه داشته باشه؟ 129 00:08:29,800 --> 00:08:31,960 ‫ای داد بیداد، حالا باید چیکار کنیم؟ 130 00:08:31,960 --> 00:08:36,700 ‫دو برادر بزرگ به‌نظر زیاد با برادر کوچیک‌شون کنار نمیان. 131 00:08:37,320 --> 00:08:39,650 ‫همگی، بس کنید! 132 00:08:39,650 --> 00:08:42,640 ‫این چه طرز رفتار جلوی مهمون‌هاست. 133 00:08:43,040 --> 00:08:47,160 ‫معذرت می‌خوام. نمی‌دونم از کِی شروع به درآوردن این ادا و اصول کردن. 134 00:08:47,160 --> 00:08:50,200 ‫دو پسر بزرگم خیلی نمک‌نشناس شدن. 135 00:08:50,750 --> 00:08:53,210 ‫و کوچیکه حتی نمی‌تونه حرفشو به زبون بیاره. 136 00:08:53,210 --> 00:08:58,710 ‫همسرم تا آخرین لحظه‌ی مرگش دلشوره‌ی اون‌ها رو داشت. 137 00:08:59,880 --> 00:09:01,570 ‫گمونم نگرانی بابت بچه‌هات، 138 00:09:01,570 --> 00:09:05,010 ‫فارغ از اینکه چقدر بزرگ شده باشن، بخشی از والد بودنه. 139 00:09:07,720 --> 00:09:10,480 ‫لطفاً چای میل کنید. با اجازه. 140 00:09:16,650 --> 00:09:22,070 ‫همه‌شون ناخودآگاه اومدن جاهای فعلی‌شون نشستن. ‫گمونم هرکدوم جای مشخصی دارن. 141 00:09:22,910 --> 00:09:26,560 ‫شاید فقط از سر عادت باشه، تا جلوی تابش نور رو نگیرن. 142 00:09:26,560 --> 00:09:30,080 ‫این موقع روز، آفتاب از پنجره می‌تابه. 143 00:09:30,420 --> 00:09:34,210 ‫اگه آفتاب یکم جلوتر می‌تابید، شاید به کمد می‌خورد... 144 00:09:34,210 --> 00:09:36,580 ‫ولی هیچ اثری از آفتاب‌خوردگی روی کمد نیست. 145 00:09:37,930 --> 00:09:39,300 ‫آفتاب‌خوردگی...؟ 146 00:09:41,160 --> 00:09:42,170 ‫هوی. 147 00:09:45,960 --> 00:09:49,260 ‫آفتاب مدت زیادی به داخل نمی‌تابه. 148 00:10:01,370 --> 00:10:03,400 ‫یه‌چیزی داخل گیر کرده؟ 149 00:10:03,400 --> 00:10:05,230 ‫چیزی فهمیدی؟ 150 00:10:05,860 --> 00:10:09,570 ‫آه! هی با خودم می‌گفتما آشنا می‌زنه. 151 00:10:09,570 --> 00:10:12,410 ‫با گائوشون مو نمی‌زنه! 152 00:10:15,630 --> 00:10:16,770 ‫خب؟ 153 00:10:17,760 --> 00:10:21,240 ‫قفل کشوی وسطی باز نمی‌شه، درسته؟ 154 00:10:21,240 --> 00:10:27,150 ‫قبلاً باز می‌شد، ولی از وقتی پدر روش کار کرد، ظاهراً گیر کرده. 155 00:10:27,760 --> 00:10:29,180 ‫و فقط یه کلید هست؟ 156 00:10:29,620 --> 00:10:31,360 ‫فقط همین. 157 00:10:31,360 --> 00:10:36,220 ‫پدر گفت اگه قفل رو بشکنیم، باعث می‌شه چیزی هم که داخلشه بشکنه. 158 00:10:36,800 --> 00:10:39,170 ‫برای همین به‌زور هم نمی‌تونیم بازش کنیم. 159 00:10:41,200 --> 00:10:44,830 ‫ارثی که برای هر فرزند به‌جا گذاشته شده. 160 00:10:44,830 --> 00:10:48,340 ‫یه کارگاه، یه کمد‌، و یه تنگ ماهی. 161 00:10:48,860 --> 00:10:51,430 ‫کمد به کارگاه چفت شده. 162 00:10:51,430 --> 00:10:53,520 ‫کمد کشوهایی داره که قفل‌شون باز نمی‌شه. 163 00:10:54,030 --> 00:10:54,910 ‫و... 164 00:10:55,770 --> 00:10:58,960 ‫«همه‌تون باید مثل قدیم‌ها به صرف چای دور هم جمع بشید.» 165 00:11:02,890 --> 00:11:04,210 ‫نکنه...؟ 166 00:11:11,570 --> 00:11:17,350 ‫ببخشید. تنگ ماهی در اصل اونجا روی اون کمد گذاشته می‌شد؟ 167 00:11:17,350 --> 00:11:20,140 ‫ها؟ اوه، آره. 168 00:11:20,140 --> 00:11:23,580 ‫قبلاً‌ها یه ماهی توش بود و می‌ذاشتیمش اونجا. 169 00:11:24,300 --> 00:11:26,150 ‫اگه هوا خیلی سرد می‌شد، ماهی می‌مرد. 170 00:11:26,700 --> 00:11:30,230 ‫برای همین، زمستون‌ها فقط زمانی که به صرف چای دور هم ‫جمع می‌شدیم و آفتاب گرم نگهش می‌داشت، می‌ذاشتیمش اینجا. 171 00:11:30,230 --> 00:11:32,160 ‫درواقع، حول و حوش این وقت روز. 172 00:11:32,620 --> 00:11:38,160 ‫هرچند، چند سالی هست ماهی‌ قرمزی نداشتیم. 173 00:11:38,160 --> 00:11:39,810 ‫هومم. 174 00:11:41,310 --> 00:11:42,690 ‫هی تو! 175 00:11:42,690 --> 00:11:45,390 ‫می‌رم یکم آب بگیرم. 176 00:11:45,390 --> 00:11:48,130 ‫بازم بدون اجازه‌ی من سرشو میندازه پایین میره! 177 00:11:53,390 --> 00:11:56,390 قبلاًها اینطوری با آب پرش می‌کردین؟ 178 00:11:56,790 --> 00:12:00,810 ‫بله. طرحش اینطرفی قرار می‌گرفت. 179 00:12:04,360 --> 00:12:05,150 ‫می‌دونستم. 180 00:12:06,150 --> 00:12:07,610 ‫ه هی! این چیه؟ 181 00:12:10,820 --> 00:12:11,530 ‫بهش دست نزن! 182 00:12:12,970 --> 00:12:16,820 ‫ببخشید، اگه به چشمتون بخوره، ممکنه کورتون کنه. 183 00:12:16,820 --> 00:12:19,120 ‫و اینکه جلوش هستین، اگه می‌شه برید کنار. 184 00:12:19,120 --> 00:12:20,830 ‫نمی‌تونین بازش کنین. 185 00:12:34,140 --> 00:12:36,680 ‫مثل اینکه درخت شاه‌بلوط داره سایه میندازه. 186 00:12:39,660 --> 00:12:42,310 ‫داغه. و اینکه... یه بوی عجیبی میاد. 187 00:12:42,310 --> 00:12:44,820 ‫هی، معنی این کارا چیه؟ 188 00:12:44,820 --> 00:12:48,570 ‫حالا لطفاً این کشو رو با اون کلید باز کنید. 189 00:12:48,990 --> 00:12:51,670 ‫گفتم که بهش نمی‌خوره. 190 00:12:51,670 --> 00:12:52,570 ‫بفرمایید. 191 00:12:53,060 --> 00:12:54,030 ‫هومف. 192 00:12:58,360 --> 00:13:00,190 ‫چ چه خبره؟! 193 00:13:01,210 --> 00:13:06,130 ‫احیاناً پدرتون از کم‌خونی و معده‌درد مزمن رنج می‌بردن؟ 194 00:13:07,150 --> 00:13:08,800 ‫بله. درسته. 195 00:13:09,090 --> 00:13:11,800 ‫حالت تهوع و افسردگی هم؟ 196 00:13:11,800 --> 00:13:13,010 ‫بله داشتن. 197 00:13:13,640 --> 00:13:17,050 ‫من زیاد از کار با فلز سر در نمیارم، 198 00:13:18,080 --> 00:13:20,710 ‫ولی توی کارگاه از لحیم استفاده می‌کنین؟ 199 00:13:20,710 --> 00:13:22,060 ‫بله استفاده می‌کنیم. 200 00:13:22,590 --> 00:13:23,940 ‫جریان چیه؟ 201 00:13:23,940 --> 00:13:30,900 ‫من فقط خواسته‌ی توی وصیت‌نامه؛ که ‫گفتن ‫مثل قدیم‌ها به صرف چای دور هم جمع بشید رو دنبال کردم. 202 00:13:33,750 --> 00:13:37,940 ‫یه قالب برای یه کلید. ‫می‌شه از توی قالب درش بیارم؟ 203 00:13:37,940 --> 00:13:39,120 ‫ آ آره. 204 00:13:39,600 --> 00:13:43,060 ‫هنوز یکم داغه... نرمم هست. 205 00:13:43,580 --> 00:13:47,270 ‫حتماً آهنی که توی سوراخ کلید گیر کرده بود با حرارت دیدن ذوب شده، 206 00:13:47,270 --> 00:13:50,110 ‫و قبل از اینکه سفت بشه، توی قالب زیرش ریخته شده. 207 00:13:59,010 --> 00:13:59,970 ‫باز شد! 208 00:13:59,970 --> 00:14:00,850 ‫چی داخلشه؟ 209 00:14:03,180 --> 00:14:04,310 ‫این چیه؟ 210 00:14:04,840 --> 00:14:10,980 ‫این بلور مایل به آبی به‌نظر... مثل همون بلور توی ورودی‌ه. 211 00:14:11,330 --> 00:14:15,170 ‫لعنتی! منظورش از اینکه با هم کنار بیاین چیه؟ 212 00:14:15,170 --> 00:14:18,710 ‫فقط بازیچه‌ی آخرین شوخیِ پدر شدیم! 213 00:14:18,710 --> 00:14:19,950 ‫عجب گرفتاری شدیم! 214 00:14:20,490 --> 00:14:22,610 ‫سرب و قلع...؟ 215 00:14:24,040 --> 00:14:29,080 ‫یه صنعتگر بدخلق از مشتری‌هامون بود که می‌گفت تکنیک‌ها رو باید ببینی و بدزدی. 216 00:14:29,840 --> 00:14:35,000 ‫منم حرفشو جدی گرفتم و سعی کردم طبق چیزایی ‫که از کارای پدرم دیدم، داروهای خودم رو بسازم. 217 00:14:35,000 --> 00:14:36,900 ‫آخرش خودمو مسموم کردم و... 218 00:14:36,900 --> 00:14:39,050 ‫باید اول بپرسی. 219 00:14:39,050 --> 00:14:41,350 ‫این درسی بود که بهم یاد داد. 220 00:14:41,690 --> 00:14:46,350 ‫مثل اینکه پسر کوچکتر تنها کسی بود که قصد پدر مرده‌ش رو فهمیده. 221 00:14:47,050 --> 00:14:50,870 ‫به گوشم خورده، با ترکیب کردن چند نوع فلز با همدیگه، 222 00:14:50,870 --> 00:14:55,020 ‫لحیم توی دمای پایین‌تری از دمای اولیه‌ی فلزها به‌طور جداگونه ذوب می‌شه. 223 00:14:55,580 --> 00:14:59,040 ‫از سه تیکه، دو تاش سرب و قلع بودن. 224 00:14:59,040 --> 00:15:05,370 ‫اونا و هرچی این سومی هست احتمالاً برای ساخت یه فلز جدید با هم ترکیب می‌شن. 225 00:15:06,060 --> 00:15:09,870 ‫همچنین نور با استفاده از تنگ ماهی متمرکز شد، 226 00:15:09,870 --> 00:15:12,950 ‫ولی برای مدت زیادی دما ندید. 227 00:15:12,950 --> 00:15:15,880 ‫پس نقطه‌ی ذوبش باید خیلی پایین باشه. 228 00:15:16,670 --> 00:15:19,060 ‫اندازه‌های متفاوت کشوها احتمالاً بیانگرِ... 229 00:15:19,060 --> 00:15:21,390 ‫نسبت مقداری که فلزها باید با هم ترکیب بشن، هست. 230 00:15:22,220 --> 00:15:25,140 ‫ولی لازم نیست من در این مورد چیزی بگم. 231 00:15:25,790 --> 00:15:27,890 ‫این دیگه چطور وصیتی‌ه؟ بریم. 232 00:15:28,490 --> 00:15:30,600 ‫حیف وقت. 233 00:15:31,600 --> 00:15:32,980 ‫صبر کن برادر! 234 00:15:34,240 --> 00:15:36,230 ‫این یه شوخی نیست. 235 00:15:36,230 --> 00:15:38,700 ‫پس چیه دقیقاً؟ 236 00:15:39,000 --> 00:15:45,150 ‫پدر واقعاً یه وصیت گذاشت تا باعث شه دوباره رابطه‌مون با هم خوب شه! 237 00:15:46,830 --> 00:15:53,170 ‫برای همین می‌خوام... از الان به بعد به کار کردن با شماها ادامه بدم. 238 00:15:58,300 --> 00:16:00,720 با هم؟ با ماها؟ 239 00:16:01,790 --> 00:16:06,140 ‫چه مسخره. تو... با ما فرق داری. 240 00:16:06,140 --> 00:16:11,600 ‫تو استعداد داری. پدر هم فقط به تو اهمیت می‌داد. 241 00:16:11,600 --> 00:16:14,520 ‫ای اینطور نیست! 242 00:16:14,520 --> 00:16:17,980 ‫پدر همیشه به شما دو نفر اعتماد داشت. 243 00:16:18,680 --> 00:16:20,740 ‫اون همیشه بهم می‌گفت... 244 00:16:21,440 --> 00:16:26,280 ‫برادر چانگ، تو همیشه توی هرکاری که انجام می‌دی آروم و دقیقی. 245 00:16:26,280 --> 00:16:29,200 ‫پدر می‌گفت توی هرکاری می‌تونه بهت اعتماد کنه چون اشتباه نمی‌کنی. 246 00:16:29,790 --> 00:16:32,540 ‫برادر تزو، تو توی شناخت آدما خوبی. 247 00:16:34,080 --> 00:16:39,260 ‫پدر می‌گفت باید به این موهبت ‫که می‌تونی با هرکسی صمیمی بشی، افتخار کنی! 248 00:16:40,520 --> 00:16:45,820 ‫بابا به هر سه‌نفرمون دید برابری داشت. 249 00:16:52,970 --> 00:16:55,770 ‫حداقل، من اینطور فکر می‌کنم. 250 00:16:59,130 --> 00:17:00,050 ‫ما رو ببخشید. 251 00:17:00,050 --> 00:17:01,860 ‫اوه، ببخشید. 252 00:17:03,160 --> 00:17:08,080 ‫پدر... خب، به من که ربطی نداره. 253 00:17:09,040 --> 00:17:10,660 ‫ممنونم. 254 00:17:11,310 --> 00:17:13,970 ‫ولی باید فقط همین یه چیزو بهش بگم. 255 00:17:14,400 --> 00:17:15,550 ‫هوی. 256 00:17:17,740 --> 00:17:20,260 ‫یه داروساز به اسم لوئومن توی فاحشه‌ خانه‌ای... 257 00:17:20,260 --> 00:17:22,660 ‫به اسم خانه‌ی یشم، توی منطقه‌ی سرگرمی هست. 258 00:17:22,660 --> 00:17:24,870 ‫پزشک حاذقی هم هست. 259 00:17:24,870 --> 00:17:28,380 ‫اگه احساس کسالت کردین، لطفاً بهش سر بزنین. 260 00:17:28,380 --> 00:17:29,860 ‫ب بله. 261 00:17:31,360 --> 00:17:39,360 اپلیکیشن های اختصاصی ویندوز, اندروید و مک سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال بدون سانسور 262 00:17:44,530 --> 00:17:46,860 ‫بابت اون‌روز ممنونم. 263 00:17:46,860 --> 00:17:50,960 ‫خیلی خیلی جالب توجه شد. 264 00:17:50,960 --> 00:17:56,620 ‫آخرش هم پسر کوچکتر ماهرترینشون بود. 265 00:17:57,450 --> 00:18:00,420 ‫ جناب رزم‌آرا همه‌ چیزو می‌دونسته. 266 00:18:00,420 --> 00:18:05,590 ‫یه دفعه این استعدادش رو نشون داد. 267 00:18:05,590 --> 00:18:10,140 ‫می‌گن جای پدرش رو می‌گیره و آثار فلزیش رو به قصر می‌فروشه. 268 00:18:11,230 --> 00:18:16,730 ‫دو پسر بزرگتر، دیگه به عنوان صنعتگر کار نمی‌کنن. 269 00:18:17,610 --> 00:18:18,760 ‫اون... 270 00:18:18,760 --> 00:18:22,180 ‫چیه... چیز بدی که نیست. 271 00:18:22,180 --> 00:18:26,950 ‫احتمالاً متوجه نکته‌ی حرف پدر مرده‌شون شدن. 272 00:18:27,470 --> 00:18:29,700 ‫پسر بزرگتر حسابداری رو به عهده می‌گیره. 273 00:18:30,170 --> 00:18:32,370 ‫پسر دوم مشتری‌های جدید پیدا می‌کنه. 274 00:18:32,880 --> 00:18:37,790 ‫هر دوشون از زوایای مختلفی به خانواده کمک می‌کنن. 275 00:18:38,210 --> 00:18:43,260 ‫به عبارتی، هرکدوم جایگاه خودشون رو پیدا کردن. 276 00:18:45,620 --> 00:18:48,320 ‫نمی‌دونم توی عمارت چه اتفاقی افتاده. 277 00:18:48,850 --> 00:18:53,060 ‫حتماً... اون دختر داروساز می‌دونه و ساکت مونده. 278 00:18:53,060 --> 00:18:57,060 ‫کارهای فلزکار مرحوم واقعاً فوق‌العاده بودن. 279 00:18:57,690 --> 00:19:04,820 ‫یه تکه‌ی فلزی ساده بود، اما اگر توی یک ظرف ‫تشریفاتی استفاده می‌شد، بی‌نظیر می‌شد. 280 00:19:06,750 --> 00:19:08,200 ‫درسته. 281 00:19:08,690 --> 00:19:10,750 ‫چه مرد رو اعصابیه. 282 00:19:10,750 --> 00:19:15,450 ‫خوب می‌دونه با جایگاهی که من دارم ظروف تشریفاتی و امثالهم برام اهمیتی ندارن. 283 00:19:15,720 --> 00:19:17,490 ‫برام سواله جناب رزم‌آرا چرا این موضوع رو‌ 284 00:19:17,490 --> 00:19:24,080 ‫نه چرا... فقط نمی‌خواستم استعداد خوب ناشناخته بمونه. 285 00:19:24,080 --> 00:19:25,800 ‫برادر بزرگتر یا کوچکتر اهمیتی نداره. 286 00:19:26,230 --> 00:19:30,510 ‫باید به کسایی که استعداد دارن توجه بشه. 287 00:19:32,480 --> 00:19:36,160 ‫پر بیراه هم نمی‌گه. لاکان شاید مرد مرموزی باشه، 288 00:19:36,160 --> 00:19:38,480 ‫اما قطعاً می‌تونه استعداد افراد رو تشخیص بده. 289 00:19:38,980 --> 00:19:43,020 ‫جای بحث نداره که از این توانایی برای رسیدن به مقام فعلی‌ش استفاده کرده. 290 00:19:44,570 --> 00:19:45,780 ‫راستی... 291 00:19:46,490 --> 00:19:49,260 ‫امکانش هست ادامه‌ی اون داستان رو بشنوم؟ 292 00:19:49,900 --> 00:19:51,910 ‫کدوم داستان؟ 293 00:19:53,280 --> 00:19:56,240 ‫داستان مربوط به روسپی. 294 00:19:56,640 --> 00:20:01,040 ‫آه! چطور یه روسپی رو کم‌ارزش کنیم؟ 295 00:20:03,360 --> 00:20:08,300 ‫باید این سوالو پیش کسی که اون دنیا رو می‌شناسه مطرح کنین. 296 00:20:10,800 --> 00:20:13,160 ‫وای وای، دیگه وقتش شده. 297 00:20:13,160 --> 00:20:16,030 ‫اگه بیشتر بمونم، زیردست‌هام از دستم عصبانی می‌شن. 298 00:20:21,100 --> 00:20:25,600 ‫لطفاً اینو به خدمتکارتون بدین. 299 00:20:25,600 --> 00:20:29,110 ‫نوشیدنی خوبیه، زیاد شیرین نیست. 300 00:20:29,110 --> 00:20:31,780 ‫خب دیگه... فردا می‌بینمتون. 301 00:20:38,130 --> 00:20:39,520 ‫جینشی-ساما. 302 00:20:39,520 --> 00:20:40,830 ‫هوممم؟ 303 00:20:41,710 --> 00:20:43,790 ‫عذرخواهی می‌کنم که وقتی انقدر خسته‌اید اذیتتون می‌کنم، اما... 304 00:20:48,560 --> 00:20:49,890 ‫با من کاری داشتین؟ 305 00:20:50,520 --> 00:20:52,970 ‫تو در مورد آرایش چیزی می‌دونی؟ 306 00:20:53,390 --> 00:20:57,010 ‫خب، بله چیزای ابتدایی. 307 00:20:57,010 --> 00:20:58,550 ‫پس... 308 00:20:58,550 --> 00:21:00,810 ‫می‌تونی منو آرایش کنی؟ 309 00:21:03,710 --> 00:21:04,640 جانم؟ 310 00:21:04,660 --> 00:21:18,660 سینمافریک مرجع دانلود رایگان فیلم و سریال و انیمه با زیرنویس چسبیده .:: CinemaFreak.Net ::. 311 00:22:35,240 --> 00:22:50,250 {\an7}‫پیش‌نمایش قسمت بعد 312 00:22:46,720 --> 00:22:49,390 {\an8}‫قسمت بعدی: «گشت‌وگزار در شهر» 313 00:22:46,790 --> 00:22:50,250 {\an3}‫قسمت 314 00:22:46,790 --> 00:22:50,250 {\an3}‫‫قسمت 315 00:22:46,790 --> 00:22:50,250 {\an3}۱7 316 00:22:46,790 --> 00:22:50,250 {\an3}۱7 317 00:22:46,790 --> 00:22:50,250 {\an3}گشت‌وگزار در شهر 318 00:22:46,790 --> 00:22:50,250 {\an3}گشت‌وگزار در شهر